तुझी कविता वाचून मलाही चार शब्द सुचलेआणि गम्मत ऐक न
प्रत्येक शब्दात तुझेच रूप दिसले
मी स्वताशी हसतच होते तेवढ्यात एक सर आली
पावसाची कि काय म्हणून बघितला तर डोळ्यातून वाहू लागली
एक एक थेंब तिने अंगणात टाकला
आठवणींचा एक डोह माझ्याच पापण्यांखाली साचला
पुन्हा मग तोच खेळ सुरु झाला
तुझी कविता आणि माझ्या शब्दांचा
माझे शब्द आणि तुझ्या चेहऱ्याचा
तुझा चेहरा आणि माझ्या आठवणींचा
थेंब आणि सरीसारखा मेळ सुरु झाला
